کم نویس

دو دلدار با هم خندیدندو سپس برای هم گریستند و سخت مراقب بودند که شب نفهمد  آنان با هم اند.

با  هم ترانه ایی خواندیم.خارج از نت و بدون تشویق حاضران.چه موسیقی شگفتی بود که فقط خودمان دانستیم , من و تو ,که زیباست.

تصمیم گرفته ام به سیاست فکر نکنم تا مگر سیاست هم بفکر من نباشد.از آن عشق های بی سرانجام است.

دیدار یار همیشه فرح بخش است حتی اگر  دوستت نداشته باشد.

به تمام شجاعت ام نیازمندم تا با هولناکی خودم روبرو شوم.

پشیمان نمیشوم از تلاشی که برای پشیمان نشدن میکنم.

سرماو گرما ,شب و روز,زن و مرد,چقدر با هم متضاد اند و چقدر بدون دیگری بی معنا.

امتحان زندگی سخت نیست تنها گزینه را انتخاب کنید.عشق.

عده ایی که بسیار دقیق بودند با میکروسکوپ بدنباله کهکشان راه شیری میگشتندو با تلسکوپ آمیب.

سپیده دم را دوست دارم .چون دنیا در تعلیق تاریکی و روشنی است.بمحض پیروزی روز  ,زندگی یکنواخت میشود.

بزرگان قوم همه با هم جمع شدند که آخرین تصمیم اشان را بگیرند.بجنگند یا فرار کنند؟

پیرترینشان گفت ایکاش نخستین تصمیم امان را درست میگرفتیم.

که دوستی کنیم یا دشمنی بورزیم؟

از تاریکی میترسم چرا که مرا بدیدن درون خود وا میدارد.

بدنباله روشنایی ام چرا که میخواهم بیرون خود را ببینم.

هرگز ننشستم,مگر وقتی که پاهایم, تحمل سنگینی ذهنم را نداشت.

تابوت, گویای تنها حقیقتی بود که در چهار چوب قرار میگرفت.

یکی تلاش میکرد که ایرانی بماند, جهانی شد .دیگری خواست جهانی شود ایرانی هم نماند.

مرگ را میدیدم که سرگردان بود .زیر لب میگفت زندگی نمیبینم.

آغوشت را باز کن تا در بیابم که اندام تنهاییم در کجای هستی تنها نیست.

خوابیدن بی هیچ رویایی و بیداری بی هیچ دنیایی .بین اینها من را یکی پیدا کند.

تاریخ سه بار تکرار میشود دفعه اول تراژدی دفعه دوم کمدی دفعه سوم ضرب المثل.

عده ایی دنباله من بودند و من منتظرشان.که به چه کار می آیم جز استقبالشان.

زمان از من انتظاری ندارد .از گذشته میدانسته حال و آینده ایی ندارم.

مردی که میخواست زنده بماند از گور کنی پرسید عمق هر قبر چقدر است؟

مدتی در آفتاب ایستاد تا درک کند عمق سایه را .سپس در تاریکی اش محو شد.

مردی از تبار آینه داران خورشید گفت : از کارم خوشتان نمی آید شمع فروش شوم.

مادر بزرگ از نوه هایش خواست که قصه هایش را باور کنند تا آنها هم نوه دار شوند.

همسایه چشم دیدن همسایه را ندارد. حتی اگر هر کدام کشوری باشند.

تاریخ در موردمان قضاوت میکند .قرن ها بعد از آنکه قضاوت اش سودی بحالمان داشته باشد.

طایفه ایی بدنباله آب حیات بودند و طایفه ایی بدنباله راه خودکشی .بهم رسیدند.

سهراب گفت دستبندم ببین.رستم گفت نمیبینم تا خونت نریزم.

بو های ناخوش آیند در گیاهان جهت حفاظت از حشرات است بو های خوش آیند جهت اغوایشان.

فیلسوف پیر دست هایش را به آسمان بلند کرد تا یخ  خورشید را پاک کند

و دهانه مسیر بشریت را باز

شاید نوری بتابد

بر پرده بی تحرک شبکیه امان

شاید جانی بگیرد ریشه های خشکیده اعصابمان

تنها  شیشه اتاق اش را سایید

تا تصور اش را بداخل راه دهد.

چه خوب است به آدم نگاه کنند حتی از قاب کلمات.

دارند از پیروزی هایشان میگویند این مردگان آینده که کرم ها یشان از خوردنشان هیچ دریغ نمیکنند.

اخبار دیوانه ام میکند میشد ذهن ام را فیلتر کنند؟

نمیشود در پایان از شروعی  دوباره گفت مگر آنکه تمام نشده باشی.

نمیگذارم قبل از بردن مجبورم به استخاره کنی.خودم تصمیم میگیرم.

شب اگر عمقی داشت به قلبم فرمان میداد که ندمد.

 شمایل آفتاب را در سر در توالت میزنند تا تمرکز تان بر موضوع فراموش نشود.

سی سال یکبار انقلاب میکنند و قرنی یکبار تفکر.

در روستا انقلاب شد که کدخدا عوض شود.خدارا شکر همه چیز جز کدخدا مثل سابق است.

رعیت زاده ایی انقلاب کرد که چرا شهر چونان روستا نیست.

ماشین کهنه ام را که کلی خاطره سوارش کرده ام با یک بنز کوپه عوض میکنم .هرچند هیچ خاطره ایی سوارش نکنم.

دوستم بدار بدون اینکه دوستت بدارم,خیلی خوش میگذرد.

کسی را ندیدم که بیش از آنکه بخواهد دوست داشته شود ,دوست بدارد.

دوست داشتن فعلی است که در مقابل آینه صرف میشود.

خدا عده ایی را برای شاد بودن ,عده ایی را برای غصه خوردن و عده ایی را برای نفهمیدن آفرید.

بهیچ جای کائنات نمی آید که یکی زنده بماند .اما همه را میکشد.

به مرگ گفتم با هم بخوابیم .گفت باشه بموقع بیدارت میکنم.

لب ها  در فصل بهار بهم نگاه میکردند که کدامشان زودتر غنچه میشود.

طعم بوسه  ها تفاوت میکند بسته به اینکه چه خورده باشید یا چه گفته باشید.

بوسه های آتشین به بوسه های مرطوب میگفتند شما ما را به آتش کشیدید.

برای بوسیدن گواهی اشتغال به خدمات عامه لازم نیست,امتحان اش کنید.

ترس یکی این بودببوسدو عاشق نباشد دیگری میترسید که میبوسد و متنفر نباشد.

شب های بی لیاقت , هیچوقت تا صبح دوام نمی آورند غلظت اشان را.

در مملکتی که بوسیدن آرزوست دیگر چه لطفی میماند؟

همسر گذشته به همسر آینده گفت جوری باش که همسر قبلی اش گفت با او باشم.

چرا هر قدر خود را بدیگران میچسبانم, به تنهایی ام بیشتر پی میبرم؟

پاسبان غم های خویش ام و به ضریح تنهایی دخیل بسته ام, باشد که من را به خود واگذارند, شادی های مبتذل.

واجب بود با زنی باشد والا جز مرد بودن چه بود؟

در بالای میدان بسیج دنباله سبز بود و در پایین سبز دنباله بسیج , گرد میدان میدویدند که یکی گفت تاکسی مستقیم.

نه به جنس مخالف گرایش داشت و نه همجنسگرا بود ,به جماعت پر شمار ناجنسگرایان تعلق داشت.

تن پوش بادیه نشین شن های صحرا بود وقتی به سفر بازگشت فکر میکرد.

فقیرترین خواست چیزی بفروشد ,زندگی اش را بمرگ فروخت.

ثروتمند ترین برای خریدن آخرین نفس , فروشنده ایی نیافت.

پیامبران گفتند که خدا چه گفته, اما نگفتند چه کرده.

میگفتند در بدترین جای ممکن متولد شده اما خودش میگفت به بدترین شکل ممکن.

سیاست را برای فقرا ساختند تا مبارزه کنند و اغنیا را حاکم , اگر زنده بمانند.

مرد از زن میخواست جسم اش را به او ببخشد اما ذهنش را برای خودش نگهدارد,غافل از اینکه ذهن خاصیت جسم است.

زن دنباله مردی بود که چون مردی عمل کند و چون زنی فکر,غافل از اینکه عمل ادامه فکر است.

ساختار شکنی از ساختاری پرسید, مگر از ویرانه نیامدی؟

تابلو ام را روی آخرین دیوار ویرانه ذهنم آویختم,تحمل نداشت و ریخت.

آتش پرستی عاشق آب پرست شد .شب ها بشکرانه عشق اشان یکی آتش میزد و دیگری آب میریخت.

زشت آفریدش که حسودی معشوقش را نکند.

پایین ترین قسمت بهشت در جوار جهنم و بالاترین قسمت جهنم در جوار بهشت,بحث بر سر تفاوت ها بود.

چه عشق سهمگینی بود خدا را که بین نقطه ها هم فاصله گذاشت.

دوست من چه فرقی میکندکه از کدامین قبیله ای,من یگان ویژه ام.

آلت تناسلی اندامی دو منظوره است ,هم ضایعات بدن را دفع میکند و هم کودکانی را ضایع.

زن از او تمکین نمیکرد و مرد او را تمنّا, هر دو بپای هم پیر شدند.

عشق را در پیاله شهوت میریزند, این کاسه یٍ داغتر از آش

.

حوا خودش را سیب کرد تا آدم بخورد ,او خوردو سپس تنها ماند.

پندار ها را تار عنکبوت گرفته است,کردار ها را نحسی و گفتار ها را دشنام,معبود من کجاست؟

ترسیده بودمت از کجا دانستی رنج وحشت ام را؟

آخرین گروه انسان ها باهم آمیزش کردند تا میمون دوباره متولد شود.

تعبیر خواب میکردو نانش را از رویا در می آورد .

تشنه بود تا سیراب شود جویبار ها را نظاره میکرد.

بزور میسازدم ,از تمرکز بر خود و خویشتن و من,به چه کار می آیم؟

تمرین روزانه ام را در مقابل آینه شروع میکنم,لبخند بزن.

تاریخ منتظرم بود تا شگفتی اش را از بیهوده گی ام عنوان کند.

تحمل را میسنجند با ضریب کفر در مجذور استبداد بخش بر افراد.

تناسب اندام ام بهم ریخته,مغزم را نمی یابم.

بازیگر اصلی خداست , بیننده من ام , بلیط را کی خرید؟

من را به اسب و سگ نزدیک کردی, اما نگفتی که چطور یاد گرفته اند دوستم بدارند؟

و نخستین ,کلام بود , والا حقیقت فاش میشد.

تفاوت تو با من در این است که تو اشتباه میکنی و من اشتباه میبینم.

با خاطره ات بهتر از خودت کنار می آیم, ای آینه.

.

با چه کسی من را تبدیل میکنی, پول خرد هایت ریخت.

با من هم صحبت نمیکنم, سالها است قهریم.

نخواستی من را بشناسی, والا با تو غریبه بودم.

در گفتن ات سئوالی است, که در نگفتن ات هم بی جواب میماند.

مراد تو از دوست داشتنم چیست؟ من بی ضریح ام!

کمترینم تو مرا زیر زمین چالم کن                              بهترینم چه کسی جز تو مرا میکارد؟

آشفته ام آنقدر که میشود من را از نو نوشت.

فشارش را در گلویم میفهمم نمیگذارم بیرون بیاید ؛ سرطان جهل گرفتم

تفسیرم مکن آوایی بی معنام

شب گرد من پیچید تا در او دمیدم

تقدیرم را به تو میسپارم دوباره بنویس